Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

/Πέτρινα Ημερολόγια: παρουσίαση βιβλίου/

 ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ




                Πέτρινα Ημερολόγια της Carol Shields από τις  εκδόσεις Gutenberg. 








Σήμερα θα σας μιλήσω για ένα βιβλίο που, αν και μπορεί να χαρακτηριστεί αριστουργηματικό, είναι τέτοιο το ύφος και η χροιά του, το νιώθεις τόσο οικείο, τόσο δικό σου, που τελικά δεν το ονομάζεις αριστουργηματικό μα σαν ένα κομμάτι της ζωής σου. Σαν το χαμένο κομμάτι που για χρόνια έψαχνες… να συμπληρώσεις το παζλ. 


Το βιβλίο αυτό χαράσσεσαι στην καρδιά του αναγνώστη. Μιλάει για τόσες προσωπικότητες, γρήγορα και άμεσα που είναι δύσκολο να μην ταυτιστείς. Ένα συναισθηματικό, πολύπλευρο ταξίδι από τη γέννηση του ανθρώπου μέχρι το τέλος του, δοσμένο αριστοτεχνικά από την ξεχωριστή πένα της Shields. Ένα βιβλίο που αγγίζει και τα δυο φύλα μα και την κάθε ηλικία, παραδίδοντας μαθήματα στις αφηγηματικές εναλλαγές α και γ προσώπου!




Λίγα λόγια για την υπόθεση του βιβλίου


Η ιστορία ξεκινάει στη Μανιτόμπα το 1905 και τελειώνει στη Φλόριντα τη δεκαετία του '90. Ασχολείται με τη ζωή της Ντέιζι Γκούντγουιλ, η οποία είναι γεμάτη ανατροπές, με εκείνη να τις δέχεται αδιαμαρτύρητα. Γάμοι, χηρεία, παιδιά, έρωτας, καριέρα, φτώχεια, πλούτη. Γίνεται μια μεγάλη έκθεση για τη θέση που η γυναίκα κατέχει τον 20ο αιώνα: Τι περίμεναν οι ίδιες από τον κόσμο, αλλά και ο κόσμος από εκείνες. Η συγγραφέας πλέκει τη μυθοπλασία με βιογραφικά στοιχεία, προσπαθώντας να κατανοήσει καλύτερα τον ρόλο της, στα γεγονότα που τη σημάδεψαν. 





Τα πρώτα χρόνια της Ντέιζι Γκούντγουιλ


'Αυτήν την ανάσα παλεύω να πιάσω. Το φευγαλέο φτερούγισμα αυτής της πνοής. Ακόμα τώρα το διεκδικώ απόλυτα. Γαντζώνομαι κυριολεκτικά απ' τον όγκο της, τον ήχο της, τους ατμούς της'.


Η μικρή Ντέιζι έρχεται στον κόσμο κάπως ανορθόδοξα: Χάνοντας τη μητέρα της (Μέρσι Στόουν).


Την ίδια στιγμή που, μια ζωή πεθαίνει, μια καινούργια γεννιέται, δημιουργώντας πρωτόγνωρα συναισθήματα στον πελαγωμένο άντρα τής Μέρσι, τον Κάιλερ, ο οποίος κατακλύζεται από μυριάδες γιατί και νιώθει να τον πλακώνουν. Ξαφνικά βρίσκεται μετέωρος, στο πουθενά, και την ευθύνη αναλαμβάνει (ολοκληρωτικά) η κυρία Φλερτ, αφού από κοινού αποφασίζουν να μεγαλώσει εκείνη το βρέφος, μέχρι μια συγκεκριμένη ηλικία. Όμως, στο μεσοδιάστημα δημιουργείται ένα τεράστιο χάσμα ανάμεσα σε κόρη και πατέρα. Ένα χάσμα που ο πατέρας αδυνατεί να αφουγκραστεί. 

'Μιλούσε για να γεμίσει την τρομακτική σιωπή, ν' αναχαιτίσει την αβεβαιότητα τού μέλλοντος. Κυρίως, όμως, μιλούσε για να πάρει πίσω το παιδί του. Ένιωθε, σωστά, πως της χρωστούσε λεπτομερή λογαριασμό για τα χρόνια της απουσίας του... Της χρωστούσε τη ζωή του ολόκληρη'.

Η κόρη, από το ξεκίνημα της ζωής της, φαίνεται να χάνει τα προνόμια τού να έχεις τη μητρική συμβουλή στο πλευρό σου. Πράγματα και συμπεριφορές που θα 'πρεπε να γνωρίζει, και για άλλες κόρες είναι δεδομένα, η Ντέιζι ποτέ δε διδάσκεται και τα ηνία παίρνει η ίδια η ζωή. Εκείνη είναι που γίνεται δάσκαλος και καθοδηγητής σε κάθε δυσκολία, σε κάθε ξεκίνημα, σε κάθε αναπάντεχη αντίδραση. Η Ντέιζι γίνεται μια γυναίκα άνευρη, που συνηθίζει να υπομένει αγόγγυστα, να μην εκφράζει τον πόνο ή τη χαρά της. Μια γυναίκα που ξέρει να καταπιάνεται μονάχα με το μαγείρεμα, την καθαριότητα και τον κήπο της. 




΄Τα πραγματικά προβλήματα σ' αυτόν τον κόσμο ξεκινούν από τις αγεφύρωτες ανισότητες μεταξύ αντρών και γυναικών'.


Ακόμη, η συγγραφέας στηλιτεύει την ανισότητα μεταξύ των δύο φύλων, το 1936. Αναφέρει πως, τη στιγμή που οι άντρες μπορούσαν να καμαρώνουν και να κορδώνονται για τις περιπέτειες στη ζωή τους, οι ιστορίες που συμβαίνουν στις γυναίκες είχαν την τάση να διογκώνονται συνθλίβοντάς τες. Εμβαθύνει στις σκέψεις τους, ανάλογα τη δεκαετία που βρίσκονται και τις ανησυχίες που τους ταλανίζουν όσο μεγαλώνουν.



Το ρεαλιστικό βιβλίο Πέτρινα Ημερολόγια γράφτηκε για τον οποιονδήποτε άνθρωπο. 
Για τη γέννηση, την πορεία, τον θάνατο.
Για το σώμα που γερνάει, για την ψυχή που μικραίνει.
Για τον έρωτα, για τον γάμο δίχως έρωτα.
Παρουσιάζονται πολλές και διαφορετικές προσωπικότητες είτε μέσω της τριτοπρόσωπης αφήγησης είτε μέσω των επιστολών και του πρώτου προσώπου, με σκοπό, ο κάθε ήρωας να μην παρουσιάζεται μόνο από τη μία του πλευρά.

Θα το λατρέψεις σε όποια ηλικία κι αν βρίσκεσαι, μα η αλήθεια είναι πως αν είσαι και λίγο μεγαλύτερος, και έχεις φάει τη ζωή με το κουτάλι, ίσως το νιώσεις λίγο παραπάνω! Θα ήθελα λοιπόν, να το ξαναδιαβάσω σε δέκα χρόνια, για να σιγουρέψω αυτά που τώρα σας γράφω. 



📚Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Gutenberg, σε μετάφραση των, Άγγελος Αγγελίδης, Μαρία Αγγελίδου. Και μπορείς να το βρεις εδώ: https://www.dardanosnet.gr/product/petrina-imerologia/

📑490.







*Φωτογραφίες και κείμενο Τσαβαλά Μαρία. 

Σχόλια

  1. Πολύ ενδιαφέρουσα παρουσίαση, Μαρία μου. Πάντα με το δικό σου δυνατό τρόπο. Δείχνει πολύ καλό. Κρατώ σημείωση.
    Καλή βδομάδα, καλή μου φίλη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ω, Γιάννη μου! Σε ευχαριστώ που διάβασες το κείμενο ! Γνωρίζοντας τα γούστα σου, θα σε προτρέψω να το διαβάσεις το συγκεκριμένο βιβλίο … Είναι μοναδικό!

      Καλή βδομάδα 🥰🙏

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Norella Γκρίζο Παραμύθι

          ΕΠΙΛΟΓΟΣ αντί προλόγου Θεέ μου, μια στιγμή ευτυχίας. Γιατί δεν είναι αρκετή για μια ολόκληρη ζωή; Φιόντορ Ντοστογιέφσκι – Λευκές νύχτες      Το μισό της σώμα βρισκόταν μέσα στη λεκάνη, ενώ το υπόλοιπο έπεφτε βαρύ, διπλωμένο στο τσιμέντο. Το στομάχι της είχε αδειάσει τελείως. Το περιεχόμενο του στομάχου της δεν είχε χρώμα και η πίεση που ασκούσε ο φάρυγγας για να βγει προς τα έξω τής έγδερνε τον λαιμό. Κρατούσε τα μαλλιά της πίσω, με τα χίλια ζόρια να μη βραχούν και λερωθούν απ’ τα ξερατά.       Τι ειρωνεία… Μέσα στον ιδρώτα, φορώντας στραπατσαρισμένα ρούχα, ακόμα προσπαθούσε να προστατεύσει τα μαλλιά της. Φαίνεται πως οι ελπίδες της δεν είχαν χαθεί και ήλπιζε σε μια επιτυχημένη και αστραφτερή εμφάνιση. Πού να ήξερε πως αυτή η συναυλία δε θα δινόταν ποτέ και σε λίγα λεπτά από τώρα θα τη συζητούσε όλη η Ευρώπη.      Η καριέρα της έμοιαζε με καμένο χαρτί. Ακροβάτης που έχασε την ισορροπ...

/Στόχοι για το 2024/

  Κάθε χρόνος που φεύγει, παίρνει μαζί του και κάθε κακό που μας λύγισε. Τουλάχιστον έτσι το βλέπω εγώ. Προσπαθώ να σβήνω όσα με πλήγωσαν και να αντιμετωπίζω με περισσότερη δύναμη τα μελανά κατάλοιπα. Έτσι, ο ερχομός του νέου χρόνου γεμίζει με αισιοδοξία την ιδιοσυγκρασία μου και μου δίνει θάρρος και τόλμη για τη συνέχεια. Μια συνέχεια που πάντα ευελπιστώ να είναι πλουσιότερη, αποτελεσματικότερη και εξελίξιμη. Για το 2024 έθεσα νέους στόχους! Συγκεκριμένα, επανάφερα στο φως όνειρα που κάποτε, λόγω φόρτου εργασίας ή έλλειψη διάθεσης, εγκατέλειψα και έμειναν ημιτελή. Αποφάσισα φέτος να ολοκληρώσω όσα άφησα στη μέση, να τους δώσω χρόνο και χώρο και να προσπαθήσω για το καλύτερο. Ένα πράγμα που πιστεύω πως θα με βοηθήσει στην επίτευξη των στόχων αυτών, είναι ένα ημερολόγιο, όπου θα καταγράφω τη σχετική πορεία τους. Στην πρώτη σελίδα λοιπόν, θα γράψω με τίτλους, τους στόχους που θέτω για το 2024.  Αυτούς τους τίτλους θα μοιραστώ σήμερα μαζί σας, και φυσικά, θα χαιρόμουν να διαβάσω ...

/Συγγραφικά tips με την Ευγενία Νιφόρα

  Νέα στήλη: Συγγραφικά tips!  Με χαρά σάς παρουσιάζω τη νέα στήλη στο blog, με τίτλο Συγγραφικά tips! Κάθε μήνα, αγαπημένοι συγγραφείς θα μας παραθέτουν τους δικούς τους, σημαντικούς κανόνες στη συγγραφή. Τα δικά τους μυστικά, για ένα προσεγμένο και σωστά δεμένο κείμενο.  Είμαι σίγουρη πως, από άνθρωπο σε άνθρωπο, από συγγραφέα σε συγγραφέα ο τρόπος διαφέρει και αυτό το ταξίδι θα φανεί ενδιαφέρον και σε εσένα που δε γράφεις,  αλλά φυσικά, και σε εσένα που γράφεις. Την αρχή, λοιπόν, την κάνει η υπέροχη και ταλαντούχα, Ευγενία Νιφόρα!  Ένα κορίτσι που κοπιάζει καθημερινά για τα όνειρά του, Μια νεαρή συγγραφέας που έμαθε από νωρίς να δουλεύει με επαγγελματισμό/ προγραμματισμό και στόχο. Μια νέα συγγραφέας που μπήκε δυναμικά στον κόσμο της λογοτεχνίας, συγκεκριμένα  με το best seller «Σαν πέφτει η αυλαία» που κυκλοφορεί από τις Πρότυπες Εκδόσεις Πηγή. Φτάνει όμως... Μη σας τα πω κι όλα τώρα!🫠 Στο τέλος του άρθρου, μπορείς να γνωρίσεις τη συγγραφέα διαβάζοντας...